Η Μεγαλύτερη Ευκαιρία Στην Ιστορία Του Κόσμου(1/3)

....Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας πλούσιος και ισχυρός βιομήχανος.Η αυτοκρατορία του δεν είχε όρια. Επεκτεινόταν πιο μακριά από ότι μπορεί να δει το μάτι: πέρα από κάθε ωκεανό, σε κάθε ήπειρο της υφηλίου.Από τη μεγάλη, πλούσια έπαυλή του έλεγχε έναν τεράστιο όμιλο επιχειρήσεων, η καθεμιά από τις οποίες παρήγε για τις υπόλοιπες και κέρδιζε από αυτές. Εκατονταδες χιλιάδες άνθρωποι εργάζονταν για αυτόν και η ζωή τους ήταν στα χέρια αυτού και μόνου του ανθρώπου. Γνώριζε καλά την ανθρώπινη φύση και το πως να χειρίζεται και να ελέγχει τους ανθρώπους.Αν και ήταν πολύ κλεισμένος στον εαυτό του, έκανε τα πάντα με μεγαλειώδη τρόπο. Έμενε στην πιο καλαίσθητη έπαυλη του κόσμου. Περιβαλλόταν από αριστουργήματα τέχνης, είχε απαράμιλλα έπιπλα εποχής, απολάμβανε την πιο ξεχωριστή κουζίνα και τα καλύτερα κρασιά από τον δικό του αμπελώνα και είχε έναν στρατό από υπηρέτες. Ότι άγγιζε, έβλεπε ή άκουγε ήταν εκλεκτής ποιότητας.Αλλά το πιο πολύτιμο απόκτημά του ήταν ο ι ιδιωτικός του ζωολογικός κήπος. Ήταν ο μεγαλύτερος και πλήρέστερος ζωολογικός κήπος που υπήρχε στον κόσμο. Παρότι δεν επέτρεπε σε κανέναν να τον επισκεφτεί, ζωολόγοι από όλο τον κόσμο ζήλευαν την υπέροχη συλλογή του.Μια μέρα ένας υπηρέτης του είπε για μια κρυμμένη κοιλάδα στην Ασία όπου ζούσαν μοναδικά ζώα, που κανένας άνθρωπος δεν είχε κατορθώσει να πιάσει. Ο μεγιστάνας στεκόταν πάνω σε έναν εξώστη και κοίταζε τα ζώα της συλλογής του, που βοσκούσαν στα χωράφια. "Αυτά τα σπάνια ζώα θα αποτελούσαν καταπληκτική προσθήκη και το αποκορύφωμα των αποκτημάτων μου" ..σκέφτηκε.Συγκέντρωσε λοιπόν τους υπηρέτες του και οργάνωσε αμέσως μια ομάδα εξερεύνησης στα απόμακρα βουνά, όπου λέγονταν ότι ζούσαν αυτά τα σπάνια ζώα.Έφθασε σε ένα απόμακρο χωριό στα βάθη των Ιμαλαΐων. Η αποστολή του αυτή έσπρωχνε άνδρες και εξοπλισμό πέρα από τα όρια τους. Οι κυνηγοί που ζούσαν σε αυτήν τη γωνιά του κόσμου τον χλεύαζαν όταν τους έλεγε πως είχε σκοπό να πιάσει αυτά τα ζώα. Εξήγησαν ότι κανένας άνθρωπος, ακόμα και αυτοί που είχαν ζήσει και κυνηγήσει στην κοιλάδα για γενεές επί γενεών, δεν ήλπιζε ότι θα μπορούσε να πιάσει αυτά τα άγρια και δύσπιστα όντα."Θα επιστρέψω σε έναν μήνα" ...είπε στους χωρικούς, "...και θα έχω πιάσει όλα τα ζώα. Ζητώ μόνο έναν οδηγό να μου δείξει που βρίσκονται".Έπειτα από έναν μήνα επέστρεψε με άδεια χέρια. Οι χωρικοί γέλασαν μαζί του και τον κοροόιδεψαν. Το μόνο που τους είπε ήταν: "Ελάτε μαζί μου".Τους οδήγησε στην κοιλάδα, ψηλά στα βουνά, που του είχε υποδείξει ο οδηγός του. Οι χωρικοί στάθηκαν και κοίταζαν δίχως να μπορούν να πιστέψουν στα μάτια τους. Εκεί μπροστά τους υπήρχαν εκατοντάδες ζώα περιορισμένα μέσα σε μια μάντρα. Άρχισε να εξηγεί τι είχε κάνει:Το πρώτο πρωινό τοποθέτησε στη μέση της πεδιάδας λίγη ζωοτροφή και σανό. Επέστρεψε την άλλη μέρα και την επόμενη, κάθε μέρα προσθέτοντας νέα τροφή και σανό. Γρήγορα τα ζώα ήρθαν για να φάνε. Στην αρχή ήταν μόνο λίγα, άλλα κάθε μέρα έρχοταν περισσότερα.Έπειτα, τα βράδια, έσκαβε τρύπες για να βάλει τον φράκτη, τοποθετώντας 2 ή 3 στύλους κάθε βράδι. Όταν ο κύκλος με τους στύλους είχε ολοκληρωθεί, άρχισε να βάζει σανίδες. Ξεκίνησε με αυτές που ήταν κοντά στο έδαφος, πάνω από τις οποίες μπορούσαν εύκολα να περάσουν τα ζώα. Κάθε βράδι έβαζε όλο και περισσότερες σανίδες, υψώνοντας με την πάροδο των ημερών τον φράκτη. Τελικά, τα ζώα μπορούσαν να μπουν και να βγούν μόνο από ένα μικρό άνοιγμα στον φράκτη.Το βράδι της 29ης ημέρας, έχτισε μια πύλη. Την τελευταία μέρα, αφού όλα τα ζώα είχαν περάσει μέσα από το στενό άνοιγμα, έκλεισε την πύλη πίσω τους. Προτού καταλάβουν αυτά τα όμορφα και ελεύθερα ζώα τι τους είχε συμβεί, έιχαν παγιδευτεί.Είπε στους έκπληκτους χωρικούς: "Μπορώ να πιάσω οποιοδήποτε ζώο κάνοντάς το να εξαρτάται από εμένα για την τροφή του. Μπορώ να ελέγξω οποιοδήποτε άτομο με τον ίδιο τρόπο. Στην πραγματικότητα είναι μια δίκαιη συναλλαγή. Εγώ τα ταΐζω, και εκείνα μου δίνουν την ομορφιά και την ελευθερία τους. Αυτή έιναι η πηγή του πλούτου και της δύναμής μου".