Η περί του Θεού αυταπάτη

Richard Dawkins - Η περί του Θεού αυταπάτηΔεν
γνωρίζω ακριβώς το λόγο αλλά τα αντιφατικά θέματα πάντα μου κινούσαν
την περιέργεια σχετικά εύκολα. Ενώ ξεφύλλιζα κάποια βιβλία σε ένα ράφι
όπου υπήρχε η εύγλωττη επιγραφή "Άλλα" στο βιβλιοπωλείο της γειτονιάς
μου, βρήκα το συγκεκριμένο βιβλίο στο χαμηλότερο ράφι. Μόλις είδα τις
λέξεις "Θεός" και "Αυταπάτη", η περιέργεια κεντρίστηκε . Προτού οι
περισσότεροι που διαβάζουν αρχίσουν να λένε: "Α, είναι ένας από
Αυτούς... Σιγά που δεν θα το έπαιρνε!", θα ήθελα να κατασήσω όσο πιο
σαφές γίνεται ότι οι πεποιθήσεις και οι προκαταλήψεις μέσα στις οποίες
μεγάλωσα (και τις οποίες δεν ασπάζομαι απαραίτητα), δεν εμπλέκονται με
τις επιλογές που κάνω σχετικά με το τι θα διαβάσω. Επομένως,
έχοντας την οπτική γωνία του ατόμου που ικανοποιεί την εσωτερική του
περιέργεια, διάβασα το βιβλίο το Σαββατοκύριακο και προς μεγάλη μου
ευχαρίστηση, με καθήλωσε. Τώρα που το σκέφτομαι, νομίζω ότι οι κύριοι
λόγοι ήταν η ομολογουμένως μεγάλη έλξη που έχω για αντιπαράθεση και η
αναζήτηση μίας ρεαλιστικής οπτικής γωνίας σε οτιδήποτε διαβάζω. Δεν
πιστεύω ότι πρέπει να ανησυχώ σχετικά με το ότι θα αποκαλύψω το
περιεχόμενο του βιβλίου, αν λάβουμε υπόψιν τον τίτλο του. Ωστόσο, θα
αδικούσα πολύ τον συγγραφέα και το βιβλίο αν δεν παρέθετα σε αυτή την
περίληψη, κάποια από τα κυριότερά του χαρακτηριστικά. Αυτό που
θεωρώ πολύ ευχάριστο σχετικά με το βιβλίο είναι η ωμή ευθύτητα με την
οποία αντιμετωπίζει κάποια γεγονότα της ιστορίας. Το όλο θέμα του
Αϊνστάι και η αναφορά του σχετικά με τις πιθανότητες ο "Θεός" να είναι
μία οντότητα που παίζει ζάρια, αντιμετωπίστηκε με έναν τρόπο, κατ''
εμένα, πολύ ενδιαφέροντα. Σε όλο το βιβλίο συναντάμε παραδείγματα
πολλών ανθρώπων, ανάμεσά τους και σπουδαίοι άνθρωποι, όπως ο Τόμας
Τζέφερσον και ο Κάρολος Δαρβίνος που μοιράζονταν παρόμοιες απόψεις με
τον συγγραφέα. Τα συγκεκριμένα παραδείγματα εφοδιάζουν τον αναγνώστη με
διορατικό πνεύμα σχετικά με την ιδεολογία που διακατέχει την κοινωνία. Όπως
είναι αναμενόμενο από τα προηγούμενα έργα του συγγραφέα, τα περισσότερα
ερωτήματα που παρουσιάζονται αφορούν τους Χριστιανούς και τους
Εβραίους. Ωστόσο, όπως σημειώνει και ο ίδιος, οι βασικές ιδέες των
επιχειρημάτων του μπορούν να εφαρμοστούν σε οποιαδήποτε θρησκεία και
την/τις οντότητα/ες που την κυβερνούν. Θεωρώ επίσης σημαντικό να
τονίσω ότι το βιβλίο δεν έχει σκοπό να παίξει το ρόλο του
"ιεραπόστολου", αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτό τον όρο. Χωρίς δόση
ειρωνίας, ο Dawkins παίζει το δικηγόρο του διαβόλου σχετικά με τον
ισχυρισμό του ανθρώπου όσον αφορά την ύπαρξη του Θεού. Παρατίθενται
ερωτήματα, επιχειρήματα και γεγονότα που συνθέτουν μία ακαταμάχητη
υπόθεση κατά αυτού του ισχυρισμού. Απόλαυσα πολύ το βιβλίο και
ελπίζω να παραμερίσετε τις προκαταλήψεις και τις πεποιθήσεις που
ενδέχεται να σας αποτρέπει από την ανάγνωσή του και να δώσετε μία
ευκαιρία σε μία "διαφορετική" οπτική γωνία, για να δείτε ότι υπάρχει
και μία άλλη άποψη.