Ο μικρός πρίγκηπας

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ

(Antoine de Saint Exupery)

---------------------



Στον συγγραφέα άρεσε πολύ η ζωγραφική, όταν ήταν μικρός, αλλά οι γονείς του τον ανάγκασαν να διαλέξει άλλο επάγγελμα κι έτσι, όταν μεγάλωσε, έγινε αεροπόρος. Ήταν ευαίσθητος στον χαρακτήρα και γι’ αυτό δεν έβρισκε κάποιον άνθρωπο που να τον νοιώθει και που να μπορεί να συνεννοηθεί μαζί του.

Κάποτε βρέθηκε στην έρημο Σαχάρα, επειδή του χάλασε το αεροπλάνο. Πέρασε μια νύχτα εκεί και το επόμενο πρωί συνάντησε ένα μικρό παιδί, τον μικρό πρίγκηπα, που είχε έλθει στην Γη από άλλο πλανήτη. Ο μικρός πρίγκηπας του ζήτησε να ζωγραφίσει ένα πρόβατο για να το πάει στον πλανήτη του, ο οποίος ήταν πάρα πολύ μικρός, σχεδόν σαν ένα σπίτι. Ήθελε λοιπόν ένα πρόβατο, για να τρώει τις Αδανσωνίες, κάτι φυτά που φύτρωναν εκεί, τα οποία όμως, αν μεγάλωναν, θα του κατέστρεφαν τον μικρό του πλανήτη, επειδή γίνονταν πολύ μεγάλα δέντρα.

Ο συγγραφέας ήθελε να συνεχίσει την επισκευή του αεροπλάνου του, αλλά ο μικρός πρίγκηπας του έδωσε να καταλάβει πόσο σοβαρό ήταν το θέμα που τον απασχολούσε, δηλαδή τι θα γινόταν εάν το πρόβατο έτρωγε, εκτός από τις Αδανσωνίες, και το μοναδικό αγαπημένο του λουλούδι, που το φρόντιζε με πολλή αγάπη.

Έπειτα, του μίλησε για το πώς έφτασε στην Γη. Ξεκίνησε δηλαδή ο μικρός πρίγκηπας το ταξίδι του αποχαιρετώντας το λουλούδι του και αφού πρώτα συγύρισε τον πλανήτη του. Έκανε εκείνο το ταξίδι επειδή ήθελε να αποκτήσει γνώσεις.

Πρώτα επισκέφθηκε έναν πλανήτη στον οποίο κατοικούσε μόνο ένας βασιλιάς, που συνεχώς έδινε διαταγές. Ο μικρός πρίγκηπας όταν κατάλαβε ότι ο βασιλιάς δεν μπορούσε να διατάξει τον Ήλιο να δύσει, βαρέθηκε και έφυγε. Στον δεύτερο πλανήτη κατοικούσε ένας φιλόδοξος. Ο μικρός πρίγκηπας, αφού συζήτησε μαζί του, κατάλαβε ότι ήταν ανόητος και έφυγε γεμάτος απορία. Ο τρίτος πλανήτης κατοικούνταν από έναν μπεκρή. Ο πρίγκηπας παραξενεύτηκε για τον τρόπο ζωής του μπεκρή και αναχώρησε και από εκεί. Στον τέταρτο πλανήτη κατοικούσε ένας έμπορος που μετρούσε τα αστέρια και νόμιζε πως ήταν δικά του. Ο πιο παράξενος πλανήτης όμως ήταν ο πέμπτος. Εκεί υπήρχε ένα φανάρι και κάποιος άνθρωπος που το άναβε την νύχτα και το έσβηνε την ημέρα. Ο πρίγκηπας θαύμασε εκείνον τον άνθρωπο, επειδή ήταν πιστός στο καθήκον του. Στον έκτο πλανήτη κατοικούσε ένας ηλικιωμένος σοφός γεωγράφος, που συμβούλεψε τον μικρό πρίγκηπα να επισκεφτεί τον πλανήτη Γη.

Στην Γη συνάντησε ένα φίδι, που προσφέρθηκε να τον βοηθήσει, αν κάποια μέρα θα ήθελε να επιστρέψει στον πλανήτη του. Ύστερα συνάντησε ένα λουλούδι και αργότερα μερικά τριαντάφυλλα, που έμοιαζαν με το δικό του λουλούδι. Ο πρίγκηπας λυπήθηκε, επειδή κατάλαβε ότι το λουλούδι του πλανήτη του δεν ήταν το μοναδικό, όπως νόμιζε. Κατόπιν βρήκε μια αλεπού. Η αλεπού τον έκανε φίλο της και του έμαθε για ποιο λόγο τελικά ήταν το λουλούδι του μοναδικό, του μίλησε για την αξία της φιλίας και για το ότι τα πιο σημαντικά πράγματα δεν είναι αυτά που βλέπει κάποιος με τα μάτια, αλλά αυτά που βλέπει με την καρδιά. Τέλος, συνάντησε έναν κλειδούχο σιδηροδρόμων, που ρύθμιζε την κυκλοφορία των τραίνων και έναν έμπορο, που εμπορευόταν χάπια που σταματούσαν την δίψα.

Τότε ήταν πια η όγδοη μέρα του αεροπόρου στην έρημο. Ο αεροπόρος διέκοψε την διήγηση του πρίγκηπα λέγοντάς του ότι θα πέθαινε από την δίψα. Ο πρίγκηπας τον βοήθησε βρίσκοντάς του νερό από ένα παράξενο πηγάδι.

Την επόμενη μέρα, ο αεροπόρος ζωγράφισε και ένα φίμωτρο για το πρόβατο του πρίγκηπα, ώστε να μην φάει το αγαπημένο του λουλούδι. Ωστόσο, εκείνο το βράδυ ο πρίγκηπας συνεννοήθηκε με το φίδι να τον γυρίσει, με την βοήθεια του δηλητηρίου του, πίσω στον πλανήτη του.

Κατόπιν, έπιασε κουβέντα με τον αεροπόρο σχετικά με τα αστέρια και την σημασία τους, αλλά τον αεροπόρο τον ανησυχούσε και τον στενοχωρούσε η ιδέα ότι θα έχανε τον μικρό πρίγκηπα. Το παιδί, αφού παρηγόρησε τον αεροπόρο, πήγε στο μέρος που είχε συμφωνήσει με το φίδι και εκεί δέχτηκε στον αστράγαλό του το δάγκωμα του φιδιού…