Βραβείο Νόμπελ στη λογοτεχνία
το 1957, ο Αλμπέρ Καμύ είναι σημαντικότατος συγγραφέας της γαλλικής γλώσσας. Η Πανώλη είναι ένα έργο που εκτροχιάζει. Ο Οράν, κατά
την δεκαετία
του 1950, βρίσκεται απόκομμένος άπό
τον κόσμο εξ αιτίας της πανώλης. Η πόλη είναι λοιπόν βυθισμένη στην απομόνωση την πιο πλήρη προκειμένου
να εποφύγει την μετάδοση της επιδημίας
σε άλλες πόλεις. Πως αντιδρούνε
οι κάτοικοι εν όψει της επιδημίας? Μερικοί προσπ<αθούν να αποδράσουν, άλλοι παρατούνατι, άλλοι επωφελούνται. Και όσο περνάει ο καιρός τόσο φοβούνται οι κάτοικοι οτι η μάστιγα δεν θα εξαφανισθεί. Ο Οράν φαίνεται λοιπόν οτι βρίσκεται σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως όπου η ζωή του καθενός απειλείται. Αλλά ο καιρός της παράδοσης φθάνει επί τέλους. Οι κάτοικοι ξαναγίνονται ελεύθεροι. Αυτό ειπωμένο, για τον γιατρό Ριέ,κεντρικό πρόωπο της ιστορίας η ίδέα της πανώλης γίνεται έμμονη στο πνεύμα ακόμη. Αν η πανώλη έχει φύγει..μπορεί να επιστρέψει σε οιαδήποτε στιγμή. Οι μάστιγες αποτελούν μέρος της ανθρώπινης ύπαρξης. Χτυπούν όποιον νάναι, οποτεδήποτε. Αν αυτό το λογοτεχνικό έργο είναι καθαρός μύθος, μας στέλνει τουλάχιστον σε μια στρεσογόνοα πραγματικότητα:ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και τα στρατόπεδα εξόντωσης. Εκτός του ότι, σ''αυτό το έργο, η μάστιγα είναι η πανώλη και όχι ανθρώπινα όντα. Η πραγματικότητα είναι πιο λυπηρή από τον μύθο
Περισσότερες κριτικές σχετικά με το Η Πανώλη