"Οι παρείσακτοι" είναι ένα δυνατό βιβλίο για τρεις αδερφούς,
τον Πονιμπόι, τον Σόνταποπ, και τον Ντάρελ και
την υπόλοιπη συμμορία των Γκρίζερς. Αν το περιέγραφα,
θα έλεγα πως είναι υπερβολικά αξέχαστο και δύσκολο να το αφήσεις καθώς
σε κάνει να γελάς και να κλαις ταυτόχρονα' είναι συναισθηματικό και συναρπαστικό, δείχνει συναισθήματα με πάνω από έναν τρόπους. Περισσότερες λέξεις
που θα μπορούσαν να το περιγράψουν είναι αξιοσημείωτο, καλογραμμένο, με βαθύ νόημα, και μιλά για την αδερφική αγάπη. Δείχνει την σημασία της λέξης εμπιστοσύνη, και την αρχή της λέξης αγάπη. Δείχνει την άγνοια της ευπιστίας και μιλά για την παιδική αθωότητα. "Οι παρείσακτοι" δείχνει την παραφροσύνη και το ανουσιούργημα, την θυσία και το αληθινό νόημα της αυτοκτονίας. Επίσης αποδεικνύει ότι
τα προβλήματα έρχονται και σε κάνουν να σκοντάψεις και η ζωή σου δίνει δρόμους και μονοπάτια και μερικές φορές παίρνουμε την λάθος στροφή ή σκοντάφτουμε σε σαμαράκια και λακούβες, αλλά δείχνει πόσο σημαντικό είναι να παίρνουμε ρίσκα, το να πέφτουμε κάτω θα είναι πάντα μέρος της ζωής μας. Είναι πολύ σημαντικό να βεβαιωθούμε πως θα σηκωθούμε, ακόμη κι αν το να πέφτουμε είναι μέρος της ζωής μας, είναι σημαντικό να ξέρουμε πως το να μείνουμε κάτω δεν είναι μέρος της ζωής μας. Αυτό το βιβλίο δείχνει ότι
Οι δοκιμασίες είναι κάτι που πάντα θα αντιμετωπίζουμε και πόσο σημαντικό είναι να συνεχίζουμε τη ζωή μας. Όταν υπάρχει λακούβα ή σαμαράκι στο δρόμο σου δεν υπάρχει τρόπος να το διορθώσουμε, είναι σα μια πληγή στην καρδιά, δε μπορεί να θεραπευτεί, μόνο να επιδεθεί. Δε μπορούμε να αγνοήσουμε τα σκουντουφλήματα και τα πεσίματά μας, οι αναποδιές είναι μέρος μας όπως και τα δυνατά σημεία μας. Πρέπει να τα γνωρίζουμε και μπορεί να χρειαστεί να τα αντιμετωπίσουμε πολλές φορές, αλλά κάθε φορά που θα τα αντιμετωπίζουμε θα έχουμε ένα καλύτερο τρόπο να τα χειριστούμε παρόλο τον πόνο ή την καταστροφή που μπορεί να έρθει.
Περισσότερες κριτικές σχετικά με το Οι παρείσακτοι