Μαντινάδες - Του Φεγγαριού
Summary rating: 2 stars
29 Κριτική
Επισκέψεις:
629
λέξεις:
300
Δημοσιεύτηκε στις: Οκτωβρίου 12, 2007
Δε θέλω στα φεγγάρια μου
Να ρθει κιανείς κοντά μου
Θέλω να μένω αμοναχή
Να κλαίω τα βάσανα μου
Φεγγάρι μου, τον πόνο μου
Καλά τονε κατέχεις
Μα μην του πεις ώστε να ζω
Την έννοια μου πως έχεις
Πε του, φεγγάρι, ανε ντον δεις,
στο νου μου πως τον έχω
Και μου μιλείς και δε γροικώ
γιάντα αλλού προσέχω
Πώς να του πω, φεγγάρι μου,
Τα όσα είπα εσένα
Που κι η καρδιά μου, εδά μπλιω
Τα βάνει με τα μένα
Δε σου ζητώ, φεγγάρι μου
Να φέξεις πάλι απόψε
Μα ανέ μπορείς τα βάσανα
Απ’ την ψυχή μου διώξε
Φεγγάρι, μοναξιάς γιατρειά
Που φέγγεις στην ψυχή μου
Φέξε κι απόψε που ξανά
Πόμεινα μοναχή μου
Όντε θα βγεις στον ουρανό,
Φεγγάρι, για σεργιάνι
Πε του, στη σκέψη να τον δει
Χαρά, η καρδιά, πως κάνει
Φεγγάρι, πέψε μου όνειρο
Πως δίπλα του κοιμούμαι
Κι όντε ξυπνήσω το πρωί
Κάμε να το θυμούμαι