Η ΑΡΠΑ ΤΟΥ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥ
Summary rating: 4 stars
2 Κριτική
Επισκέψεις:
176
λέξεις:
300
Δημοσιεύτηκε στις: Οκτωβρίου 14, 2007
Πόσες σκέψεις γέμιζαν
το κελί σου το άδειο;
Πόσοι μήνες πέρασαν
άσκοπα και πάνε;
Πόσα γράμματα έκρυβες
μες στο μπλε τετράδιο;
Πάλι οι τύψεις, λέαινες
Γίναν... να σε φάνε!
Τότε που σ’ αντίκρισα
Είδα μόνο πόνο
Που είχε χαραχτεί βαθιά
Στις ρίζες των ματιών σου
Θλίψη και παράπονο
Εκδίκηση και φθόνο
Έκρυβες περίτεχνα
Κάτω απ’ το θυμό σου
Χάζευες τη θάλασσα
Μέσα απ’ το κελί σου
Και μιλούσες στο Θεό
Για την αδικία
Κι άστραψε στο νου ξανά,
Η ιδέα η τρελή σου
Που όμως ήτανε μακριά
Απ’ την αυτοκτονία
Είχες μια ιδέα απλή
Μουσική να παίξεις
Άρπα
Με τα κάγκελα
Και με το σουγιά σου
Τι μπορούσα να σου πω
Για να το πιστέψεις
Πριν καρφώσεις το σουγιά
στο ύψος της καρδιάς σου;!