Ματιά
του πόνου
Γροθιά του άντρα
Λαλιά αμούστακου αγοριού
Αγρίμι που
στο διάβα μου βρυχάται
Έλα σιμά
Άνθισε ο φόβος μες
στη γλάστρα
σου Φύσηξε αγέρας και τον έσπειρε τριγύρω
Και ρίζες άπλωσε
Μα δες
Tο αγάπινο το δέντρο μες
στον κήπο
Καρπούς γεννάει
Νύχτες αφέγγαρες μάζεψα τόσους
Που
θα σου φτάσουν για μια ζωή
Άσε
την πόρτα σου ανοιχτή τούτη τη νύχτα
Κι άσε το βλέμμα σου να πλανηθεί στον κήπο την αυγή
Στο αγάπινο το δέντρο και στη γλάστρα
Θα ’ναι όλα αλλιώτικα αύριο
Θα δεις
Περισσότερες κριτικές σχετικά με το Το Αγάπινο Δέντρο