Καρδιά απού ''ναι ανίκανη
Τη ζέστη τζη να δώσει
Θαρρώ πως είναι δίκαιο
Κιανείς να
την προδώσει
Σα
δε γκατέχεις ν'' αγαπάς
Καλλιά
σου να ''σαι μόνος
Και πρέπει σου να σ'' αγαπά
Μόν'' ο άκαρδος ο πόνος
Όλες τσοι όμορφες στιγμές
Απ'' το μυαλό σου σβήσε
Για δε μ'' αξίζει η αγάπη σου
Αρνήσου με και ζήσε
Αφού δεν είμαι άξια
Αγάπη να σου δώσω
Δίκιο θε να ''ναι να δεχτώ
Κι αγάπη να μη νιώσω
Στη γλώσσα τση βαθιάς ψυχής
Πολλοί δε
μου μιλούνε
Τσοι προστατεύγει ο Θεός
Για να μην πληγωθούνε
Κατέχω το πως μ'' αγαπάς
Ο Θεός μου δε με πείθει
Απού
Για να ''σαι εσύ καλά
Σ'' έκαμε παραμύθι
Δε θέλω μπλιω μου ψώματα
Μισώ και την αλήθεια
Καλλιά να ζω μες στ'' όνειρο
Καλλιά στα παραμύθια...
Περισσότερες κριτικές σχετικά με το Μαντινάδες: Αρνήσου με και Ζήσε