Θάνατος στη Βενετία
Summary rating: 4 stars
5 Κριτική
Επισκέψεις:
30
λέξεις:
300
Δημοσιεύτηκε στις: Μαρτίου 12, 2008
Ο Γουστάβος Φον Άσενμπαχ ήταν ένας σπουδαίος συγγραφέας,με έργα που σημάδεψαν την εποχή του και επηρέασαν τους νέους.Όσον αφορά την προσωπικότητά του,φαίνεται πως ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την αυστηρότητα της εποχής του,παρ’όλα αυτά όμως όχι απολύτως.Καταγόταν από οικογένεια δικαστικών και αξιωματικών, των οποίων η ζωή ήταν και αυτών αυστηρή και ευπρεπής.Ο Φον Άσενμπαχ όμως, αν και μεγάλωσε σε ένα τέτοιο περιβάλλον και η συμπεριφορά του έχει πολλά τετοια στοιχεία, εκδήλωσε μια τρυφερότητα και την φαντασία του μέσα στα έργα του.Ήταν καλλιτέχνης.Ένας καλλιτέχνης όμως που δεν βρίσκει πλέον κανένα νόημα...Μια απλή και ίσως ασήμαντη εικόνα όμως ενός ταξιδιώτη, του δίνει το ερέθισμα να προχωρήσει, να ταξιδέψει..Παρ’όλο που η εικόνα του Άσενμπαχ, ενός κουρασμένου γέρου,χορτασμένου πλέον από τη ζωή έρχεται σε αντίθεση με το αίσθημα φυγής και ανάγκης για ταξίδια, ο Άσενμπαχ φεύγει αμέσως σε ταξίδι..Οι αρχικοί του προορισμοί δεν τον ικανοποιούν.Μας τους περιγράφει με εικόνες που μας προκαλούν άγχος και αποστροφή.Καταστάσεις μπερδεμένες, δίχως λογική.Εικόνες εντελώς αντίθετες με τις εικόνες της Βενετίας.Εκεί ο Άσενμπαχ βρίσκει αυτό που έψαχνε.Όχι τόσο στην πόλη, όσο στο πρόσωπο του νεαρού Τάτζιο, ενός αγοριού που περιγράφεται ως άγγελος.Στη μορφή του ο Άσενμπαχ βρίσκει την έμπνευση.Η ζωή του ξαφνικά βρίσκει το νόημά της.Ο Τάτζιο δίνει την αφορμή στον Άσενμπαχ να δημιουργήσει ξανά.Κι ενώ ο θαυμασμός του Άσενμπαχ μετατρέπεται σε εμμονή, η χολέρα χτυπά την Βενετία.Οι ντόπιοι προσπαθούν συνεχώς να καθησυχάσουν τους πάντες, για να μην πληγεί ο τουρισμός, όμως στο τέλος ήταν πλέον ένα κοινό μυστικό.Βλέπουμε σιγά σιγά την αρρώστεια να κλιμακώνεται και φέρνουμε στον νου μας τον τίτλο, θάνατος στη Βενετία.Κι ενώ ο Τάτζιο φεύγει εξ’αιτίας της αρρώστειας, ο Άσενμπαχ πεθαίνει κοιτάζοντάς τον, αυτόν που έδωσε νόημα στις τελευταίες του μέρες.Και δεν πεθαίνει από την αρρώστεια, γιατί δεν παρατηρούμε συμπτώματά της, αλλά μάλλον από τα γηρατειά και την στεναχώρια του που έχανε την μούσα του...