Το ημερολόγιο

Πόση αγάπη μπορεί να χωρέσει ένα ημερολόγιο; Πόσα συναισθήματα μπορεί να χωρέσει ένα βιβλίο η μία ταινία; Την απάντηση, μαζί με την υπέροχα συναισθηματική ιστορία της άλι και του νόα θα τη βρείτε μέσα στο Ημερολόγιό τους. Ο νόα και η άλι, δύο ανύπαρκες φιγούρες μεταμορφώνονται με τη πένα του νικολας σπάρκς σε πρωταγωνιστές μίας απο τις μεγαλύτερες ιστορίες αγάπης που έχουν γραφτεί. Εκείνος ένα φτωχό παιδί με αμφίβολο μέλλον, εκείνη κόρη πλούσιας και γνωστής οικογένειας. Την ερωτεύεται με την πρώτη ματιά μια βραδιά στο λούνα πάρκ και θα κάνει τα πάντα για να τη κατακτήσει μή γνωρίζοντας πως το ναί της θα του αλλάξει για πάντα τη ζωή. Η άλι περιτριγυρισμένη απο θαυμαστές δεν προσέχει το φτωχό αγόρι που τη πολιορκεί και τον απορρίπτει.
Η ζωή βέβαια τελικά τους ενώνει και περνούν μαζί ένα μαγικό καλοκαίρι γεμάτο έρωτα και παιδική αθωότητα.
- νόα,το θεωρείς πιθανό στη προηγούμενη μου ζωή να μουν πουλί; Πουλί που πετά στους ουρανούς με τα κατάλευκα φτερά του;
-πραγματικά, δεν ξέρω.
-πές το! Πές οτι ήμουν πουλί!
-ήσουν.
-τώρα πές οτι ήσουν και σύ!
-άν ήσουν εσύ πουλί τότε σίγουρα ήμουν και γώ...
Αγαπιούνται όσο μπορούν με τις νέες και ανώριμες καρδιές τους και τις δένουν για πάντα...
Μέχρι που τους χωρίζει η ζωή.
Οι γονείς της πλούσιας άλι δεν μπορούν να αντέξουν πως η καλοθρεμμένη και με μέλλον λαμπρό κόρη τους σχετίζεται με έναν νεαρό αμφιβόλου καταγωγής και την παίρνουν μακριά. Δέν προλαβαίνει να του πεί ούτε αντίο.
Περνά ένας χρόνος, και μαζί του 365 αναπάντητα γράμματα του νόα. Της γράφει κάθε μέρα. Σκυμμένος πάνω απο ένα κομμάτι χαρτί ακουμπά τη καρδιά του, εκφράζοντας όλα αυτά τα συναισθήματα που τους ενώνουν. Θα τη περιμένει.
Για εκείνη κάθε βράδυ που περνά χωρίς νέο του είναι άδειο.Θα τον περιμένει.
Εν τω μεταξύ οι ζωές τους παίρνουν το δρόμο τους... Ο νόα γνωρίζει τη σκληρή πλευρά του πολέμου στο μέτωπο. Δίνει τη μάχη του και χάνει τον καλύτερό του φίλο. Όταν γυρνάει σώος στη πατρίδα του η ζωή του παίρνει άλλο νόημα. Αποφασίζει να χτίσει το σπίτι των ονείρων του. Το σπίτι που είδε με τη φαντασία του μέσα απο τα ερείπια και τα χαλάσματα. Το σπίτι που έχτισε στο μυαλό του μόνο για εκείνη, την άλι. Άσπρο με μπλέ παραθυρόφυλλα και ένα δωμάτειο για να μπορεί να ζωγραφίζει. Άλλωστε της τό’ χε υποσχεθεί εκείνη τη νύχτα. Θυμάσαι..; η άλι ,απο την άλλη μεριά, γνωρίζει τον πόλεμο ώς νοσοκόμα και παράλληλα γνωρίζει έναν όμορφο τραυματία. Είναι πλούσιος, μορφωμένος και γόνος καλής και σεβαστής οικογένειας. Η ζωή της επιτέλους μπαίνει στην επιθυμητή πορεία. Χοροί, δείπνα σε ακριβά εστιατόρια, δώρα και μια πρόταση γάμου. Τα πάντα είναι έτοιμα! Ακόμα και το νυφικό της άλι. Και τότε έρχονται τα πάνω κάτω. Ο νόα τα κατάφερε! Το σπίτι μπήκε στις σελίδες της τοπικής εφημερίδας και η άλι, που μέχρι τότε είχε καταφέρει να τον στριμώξει σε μία γωνιά της καρδιάς και του μυαλού της τον βλέπει στη φωτογραφία και λυγίζει.
Όλα τα συναισθήματα που είχε θάψει στη πιό σκοτεινή γωνιά του είναι της τώρα φωτίζονται. Παίρνουν πάλι μορφή. Και την τραβούν κοντά του.
Όταν ξανασυναντιούνται είναι πια ενήλικες. Ο χρόνος έχει επιδράσει και δεν είναι πια εκείνα τα ανώριμα παιδιά που παίζαν με τη ζωή και τον έρωτά. Ή μήπως είναι;
Όταν ξανασυναντιούνται ο χρόνος γυρνάει πίσω. Και στέκονται πάλι ο ένας απέναντι απο τον άλλον σαν δυό παιδιά.
Δεν ξέρει πώς να τον πλησιάσει, και εκείνος δεν ξέρει πώς αντέχει να τη βλέπει πάλι μπροστά του μετά απο τόσα χρόνια χωρίς να ματώνει.
Μιλάνε για τις ζωές τους σαν δυο απλοί γνωστοί που συναντήθηκαν μετά απο χρόνια σιωπής. Η άλι παντρέυεται.
Η άλι επιστρέφει και την άλλη μέρα. Έχει αφήσει πια ελεύθερα τα συναισθήματά της και ξέρει οτι θέλει να τον ξαναδεί. Η βροχή καταστρέφει τη βόλτα τους και φέρνει στην επιφάνεια την παλιά αγάπη. Μια αγάπη που ωρίμαζε χρόνια μές το πυθάρι της καρδιάς σαν το καλό κρασί. Κάνουν έρωτα σαν ποτέ άλλοτε. Σμίγουν επιτέλους μετά απο τόσα χρόνια και η ζωή τους χαμογελάει ξανά.
 Η άλι βρίσκεται πιά σε ένα τεράστιο δίλλημα. Ή μήπως όχι;
-ήταν αληθινό έτσι δεν είναι;
-για ποίο πράγμα μιλάς;
-ήμαστε απλά δυό παιδια..αλλά ήταν αληθινό όλο αυτό που ζήσαμε. Αγαπηθήκαμε πραγματικά έτσι δεν είναι;
Τώρά πιά ώς γέρος νόα και γριά άλι κοιτάν τα μάτια των παιδιών τους και χαμογελούν ξέρωντας οτι δεν έκαναν λάθος. Αγάπησαν και αγαπήθηκαν όσο κανένας και έζησαν μία απο τις μεγαλύτερες αγάπες που έχει γράψει πένα. Η άλι υποφέρει απο τη νόσο του αλτσχάιμερ αλλα ούτε αυτό τους εμποδίζει να ναι μαζι. Ο νόα κάθε μέρα της διαβάζει το Ημερολόγιο.
-να μου το διαβάζεις νόα. Να μου το διαβάζεις και κάθε φορά που το ακούω θά ρχομαι κοντά σου όπου και νά’μαι.
Έτσι και έγινε. Εκείνος της διάβαζε. Και κείνη ερχόταν πίσω σ’αυτόν. Τι κ άν αυτό δεν κρατούσε παραπάνω απο 5 λεπτά; Φυγάν και οι δυό μαζί κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου.
-νοα, νομίζεις οτι η αγάπη μας μπορεί να κάνει θαύματα; Νομίζεις οτι μπορεί να μας πάρει μαζί;
Μπορεί. Και έτσι τους πήρε. Σαν δυο πουλιά πέταξαν μαζί και χάθηκαν απο αυτό το κόσμο, αφήνοντάς μας το ημερολόγιό τους ώς μόνη απόδειξη οτι υπήρξαν. Οτι αυτή η αγάπη ήταν αληθινή.
Μέσα απο το βιβλίο και τη ταινία έζησα και γώ όχι ώς αναγνώστρια αλλά ώς πρωταγωνίστρια έναν μεγάλο έρωτα. Τον έρωτα του νόα και της άλι.
Και έτσι κλείνει το Ημερολόγιο.Write your abstract here.