Η έννοια της εμπνευσμένης Σοφίας
του θεού
στην Εβραική θρησκεία, αλλά και εν γένει στη Φιλοσοφία, συνίσταται στην ανάδυση μίας Ιδέας από μία άλλη ευρύτερη, αλλά και πρέπει να μελετηθεί σοβαρά, πάνω
σε ποιές βάσεις και αξιώματα είναι συτή στηριγμένη..Ποιές παράμετροι οριοθετούν
Το γίγνεσθαι μιας Ιδέας όταν
την αναλύσουμε σε σχέση με μία άλλη ευρύτερη? Η Εβραική θρησκεία (μία από τις μονοθειστικές θρησκείες), έχει του όρους ''''Σοφία'''' εμπνευσμένη μέσα από το δυναμικό της Ιδεοληψίας μιας σειράς αλληλοσυναρτώμενων άλλων Ιδεών.Ετσι καθώς αναλύσουμε
μια Ιδέα, ανάλογα με το πως είναι συνυφασμένη με άλλους παράγοντες, αποκτά την εξατομικευμένη υπόστασή της..
Οπως ο Αδάμ φτιάχτηκε από πηλο και η Εύα από το πλευρό του, λέμε οτι ο Αδάμ προέρχεται από το μηδέν ενώ η Εύα ήδη από κάπου.Ολο συνίσταται στην Φιλοσοφία του διδύμου ''''πατέρας'''', ''''μητέρα''''..όπως ο πατέρας φέρνει σιτάρι από τον αγρό και μετά η σύζυγος (μητέρα), το κάνει ψωμί, όπως επίσης το μαλλί για να γίνει ρούχο και να φορεθεί χρειάζεται να υφανθεί από τον αργαλειό της συζύγου, έτσι και οι δύο έννοιες, <<δύναμη>> και <<Σοφία>>, αποδίδουν το δυναμικό της πρόσκτησης της εμνευσμένης σοφίας ανάλογα με το πόσο <<Δυναμική>> μπορεί να είναι μια έννοια, και το πεδίο εφαρμογής μπορεί να βρεί στη Σοφία..Γενικώτερα, καμμία Ιδέα ή Ιδεολογία
δεν μπορούν να αποτελέσουν αυτόνομη υπόσταση, αν δεν συνυφαίνονται με παραμέτρους, τέτοιες, όπου ο άνθρωπος, εκδιπλώνοντας την ύπαρξή του, προσδίδε υπόσταση στα πράγματα, ώστε από μία έννοια να μπορεί να αναχθεί σε Ιδέα, και κατόπιν αναλυόμενη να είναι τόσο χρήσιμη, ώστε ν''αποτελεί γνώμονα και μέτρο σύγκρισης, που με βάση τη δράση του ανθρώπου, αλλά μόνο μ''αυτή να μπορεί να αναλυθεί, και να αναδυθεί μέσα από μια πρωθύστερη, κάτι που έμπρακτα να επιβεβαιώνει τις επιλογές του ανθρώπου (΄σε ατομική και κοινωνική βάση) στην πράξη.
Περισσότερες συνόψεις σχετικά με το Η έννοια της ''''εμπνευσμένης σοφίας'''' στην Εβραική θρησκεία