Μερικές φορές θεωρούμε
οτι έχουμε συναντήσει έναν άνθρωπο πριν πολλά χρόνια ένώ
τον έχουυμε γνωρίσει πρόσφατα.Αυτό σημαίνει οτι η νοητική μας ''''αύρα'''' μ''αυτόν τον άνθρωπο είναι αμφίδρομα θετική...σημαίνει οτι η διανοητική μας δομή είναι τέτοια
που να <<επιτρέπει>> θετική επικοινωνία.
Ετσι
και με τις ιδέες....ο άνθρωποσ γίνεται κοινωνός μιας ιδέας,
την ασπάζεται στο μέτρο που έχει συνδυασθεί με a priori παραδοχές. Οι παραδοχές a priori είναι τα δόγματα, η πίστη και η προσκόλληση
σε κάτι άκριτα. Καθώς οι παραδοχές εντάσσονται σε συστήματα αξιών (πνευματικών-ηθικών και κοινωνικών), θα λέγαμε οτι είναι περισσότερο προιόντα
του θυμικού του ανθρώπου παρά του λογικού...δηλ. η ψυχοπνευματική του δομή είναι τέτοια που είναι επιρρεπής(πνευματικά) σε κάτι και όχι σε κάτι άλλο, δηλ. ρέπει προς την δογματική πίστη ενός πράγματος ή μιας ιδέας.Στο μέτρο που ο δογματι΄σμός απολήγει σε φανατισμό, αποτελεί πνευματική τροχοπέδη για τον άνθρωπο και την κοινωνία, διότι τον <<μονώνει>>κοινωνικά ενώ η κοινωνική πολυσυλλεκτικότητα προυποθέτουν κοινωνική συνοχή.
Ο δογματισμός στερεί από τον στοχασμό διότι η άκριτη πίστη μειώνει την δυνατότητα γνώσης άρα και επίγνωσης των πραγμάτων και ιδεών που συνυφαίνονται μ''αυτά. Ο στοχασμός αντίθετα, καταρρίπτοντας κάθε έννοια προκατάληψης, συντελεί στην ενόραση των πραγμάτων από πολλές οπτικές γωνίες και την ενατένισή τους μέσα από την συνισταμένη τους, ετσι ώστε η εμπειρία τους μέσα σ''αυτά να αναδεικνύει την ουσία του δομικού όλου από όπου μπορεί να παραχθεί μια <<αμιγής>> ιδέα..που να γίνεται αντικείμενο πίστεως και υποστήριξής εκ του ασφαλούς αλλά και εις το ακέραιο.
Περισσότερες συνόψεις σχετικά με το Ο δογματισμός στερεί από τον στοχασμό