Η εκτόπιση
Ξαφνικά, χωρίς τέτοιο πράγμα
που φαντάζεται,
χωρίς αντίληψη ότι η μοναξιά εάν προσεγγίζεται,
τόσο μόνο με βρήκε, σε μια απόμακρη θέση…
μακριά από το επιθυμητό έδαφός μου, αυτό suspirava
η νοσταλγία
για την πατρίδα κτύπησε το οχυρό, οι φίλοι αναφερόμενοι
και με τα δάκρυα στα μάτια, υπέφερε αρκετά.
Στο παράξενο έδαφος, είμαι μόνο ένας προσκυνητής,
ξέρω ότι μια ημέρα
θα επιστρέψω, εκπληρώνω τον προορισμό μου,
όλη η κοιλάδα που η ποινική ρήτρα
στη ζωή, πηγαίνει να συνεχιστεί…
στη The Times, απαραίτητος στη σειρά ενάντια
στην παλίρροια,
να κερδίσω
Τη μάχη, που καταδεικνύει την πίστη μου…
εν την ειρήνη, πηγαίνω να περιμένω το λαμπρό μέλλον.
Αλλά σήμερα είμαι σε αυτήν την εκτόπιση, και ο στεναγμός,
προσπαθεί να εξαπατηθεί, χωρίς αίσθημα του βασάνου.
Η νοσταλγία για την πατρίδα βλάπτει υπερβολικά, το Ι ομολογεί,
έχει τη βιασύνη για να επιστρέψει στο αγαπημένο έδαφος…
στην αναθεώρηση όλα που αγαπώ, η παλαιά κατοικία,
θα είμαι happyer καλά μετά από την επιστροφή μου.
Living exile, the life does not have favour;
far from the parents and friends, the sadness grassa…
(não tem mesmo sentido a vida desse jeito)
“Não posso viver nesse exílio, não posso...”
Meu Deus! Vou ver a família que eu gosto:
longe do desterro, acaba a angústia do peito.
Περισσότερες συνόψεις σχετικά με το Η εκτόπιση