Ο άνθρωπος αναζητάει
την Αλήθεια μέσα από την Θρησκεία, την Φιλοσοφία της (Θρησκειολογία), καθώς και την Θεολογία, όπως και η Επιστήμη.
Το ζήτημα είναι ότι η Αλήθεια επειδή δεν είναι Απόλυτη, και ανήκει συχνά στη σφαίρα
του απρόσιτου και του άπειρου, ανήκει
στο ένα και μοναδικό Ον,
τον Θεό, είναι δύσκολο να εντοπισθεί και ανευρεθεί. Συνήθως είναι αποτέλεσμα και απόρροια πολλών, χρόνιων προσπαθειών και καρπών κόπων και επίμονης καθώς και επίμοχθης αναζήτησης της οποίας πρέπει να έχει προηγηθεί κάποια ανάλογη εμπειρία καθώς και βιώματα
που να ωθήσουν στην αναζήτηση της Απόλυτης Αλήθειας, που συνίσταται στην Ουσία και όχι μόνο ύπαρξη του Θεού, αλλά ακριβώς αυτό είναι δυσπρόσιτο από τον ανθρώπινο Νου, η Ουσία του Θεού. Ο άνθρωπος πρέπει να ανατρέξει σε κατάλληλες και έγκυρες ιστορικές και θρησκευτικές πηγές που μέσα από νοητικές διεργασίες και με άξονα τη Φιλοσοφία θα τον οδηγήσουν στον εντοπισμό, της σχετικής αλήθειας..Γιατί α απόλυτη αλήθεια ανήκει μόνο στο Θεό, και θα πρέπει ο άνθρωπος να αναμένει στη ζωή..(του) τα δείγματα της Υπαρξης που προηγείται της Ουσίας του Θεού (Η ''''Υπαρξη προηγείται της Ουσίας''''-Ζαν Πωλ Σαρτρ), διότι αν η Υπαρξη του Θεού συνδέεται με τα κατασκευάσματα του σύμπαντος, η Ουσία του συνδέεται με τους απώτερους σκοπούς της εναρμόνισης του ανθρώπου μέσα σε αυτό, και τους ευρύτερους στόχους της Ανθρωπότητας, που έχουν ως άξονα τις νομοτέλειες της Φύσης, ως μέρος του ευρύτερου σύμπαντος το οποίο είναι και πεπερασμένο και άπειρο (Γαλιλαίος).Υπάρχει λοιπόν η ''''Πραγματικότητα'''' και η Αλήθεια που αντιστοιχεί σ''αυτήν.Αυτό είναι θέμα σχέσης ''''Χρόνου και είναι''''κατά τον Χάιντεγκερ (η σχέση του Αντικειμενικού Χρόνου με τον Υποκειμενικό, δηλ. πως το αντικείμενο εκλαμβάνεται απο το υποκείμενο και ποια υπόσταση προσδίδει το τελευταίο στο πρώτο, ν τω Χρόνω, η σχ΄σεη του πραγματικού με τον συμπαντικό χρόνο, δηλ. του δυναμικού με τον στατικό.-
Περισσότερες συνόψεις σχετικά με το Συγκριτική Φιλοσοφία της Θρησκείας