Πρόκειται για ένα από
τα σπουδαιότερα έργα
του Σέξπιρ. Είναι μια τραγωδία
με συμβατικό τέλος, αλλά παραμένει ένα από τα πιο δημοφιλή έργα όλων των εποχών.
το έργο είναι τόσο επίκαιρο τώρα όσο
και στην εποχή του Σέξπιρ, καθώς τα ζητήματα που πραγματεύεται είναι οικουμενικά και αφορούν όλα τα ανθρώπινα όντα, αφού το κεντρικό ζήτημα που τίθεται είναι αυτό της ανθρώπινης φύσης και τι σημαίνει
να είναι κανείς άνθρωπος. Ο Άμλετ είναι ο πρίγκιπας της Δανίας. Η μητέρα του Γερτρούδη έχει μόλις παντρευτεί
τον Κλαύδιο, θείο του Άμλετ, αδελφό του παλιού βασιλιά. Ο Άμλετ είναι αηδιασμένος με το γάμο και γνωρίζει βαθιά μέσα του ότι αυτός είναι αφύσικος. Το σούρουπο εμφανίζεται στον Άμλετ ο παλιός βασιλιάς στις επάλξεις του παλατιού και του διηγείται το θάνατό του. Ο Άμλετ δεν εκπλήσσεται ότι ο Κλαύδιος ήταν υπεύθυνος για το θάνατό του. Εξαγριωμένος με το νέο ορκίζεται να εκδικηθεί το σφετεριστή. Αυτή είναι η αρχή του έργου. Στο υπόλοιπο έργο βλέπουμε τον Άμλετ να παλεύει να συμβιβαστεί με τη γνώση που απέκτησε και κυρίως τον βλέπουμε αναποφάσιστο για τις ενέργειές του. Ο Άμλετ βασανίζεται από τα λόγια του φαντάσματος. Γνωρίζει τι θα έπρεπε να κάνει, να σκοτώσει τον Κλαύδιο και να εκδικηθεί τον πατέρα του, αλλά αυτό θα σήμαινε βέβαιο θάνατο του Άμλετ. Στη διάρκεια του μαρτυρίου του βλέπουμε να τον συγκρατεί η αναποφασιστικότητά του. Εδώ εστιάζει κυρίως το έργο, με τους θεατές να αναρωτιούνται γιατί ο Άμλετ καθυστερεί την εκδίκηση. Ο Άμλετ καθυστερεί την εκδίκησή του γιατί είναι ένας αληθινά ηθικός άνθρωπος. Ασκεί την ηθική στα δικά του συναισθήματα και εμπειρίες. Γνωρίζει ότι να ορμήσει και σκοτώσει τον Κλαύδιο θα ήταν λάθος. Αποφασίζει να πραγματοποιήσει ένα πείραμα για να επιβεβαιώσει την αποκάλυψη του φαντάσματος. Προσκαλεί ένα θίασο να παίξει τη σκηνή της δολοφονίας του πατέρα του παρουσία του Κλαύδιου. Ο Άμλετ θα παρακολουθούσε την αντίδραση του Κλαύδιου, και ύστερα θα γνώριζε με σιγουριά αν ήταν αληθινά τα λόγια του πατέρα του. Όσο όμως διαρκούσε η αναποφασιστικότητά του, η αγαπημένη του, η Οφηλία, παραφρονεί, καθώς ο Άμλετ την απορρίπτει σκληρά ως πόρνη. Από τη στιγμή της φρικτής ανακάλυψής του στρέφεται εναντίον των γυναικών καθώς και της αγαπημένης του. Η απόρριψη της Οφηλίας έχει ως συνέπεια να τρελαθεί και τέλος αυτοκτονεί, αποκτώντας επιτέλους τη γαλήνη. Το τέλος του Άμλετ είναι προβλέψιμο, καθώς ο τραγικός ήρωας πεθαίνει, αλλά κατορθώνει να πάρει την εκδίκησή του σκοτώνοντας τον Κλαύδιο λεπτά μόλις πριν από το δικό του θάνατο. Ωστόσο ο φόνος του Κλαύδιου δεν είναι προσχεδιασμένος φόνος, συμβαίνει επειδή οι συγκυρίες είναι κατάλληλες. Ο Άμλετ μονομαχούσε με το Λαέρτη. Η Γερτρούδη είχε μόλις πεθάνει από μια δηλητηριασμένη κούπα και ο ίδιος ο Άμλετ ήταν θανάσιμα πληγωμένος. Ο Άμλετ και ό τι είχε απομείνει από την οικογένειά του κατέληξαν στο θάνατο. Αυτό το μακελειό μπορεί να θεωρηθεί ως ξεκαθάρισμα της διεφθαρμένης Δανικής αρχής, ανοίγοντας δρόμο για ένα νέο, σύννομο βασιλέα.
Περισσότερες συνόψεις σχετικά με το Άμλετ