Ο συντάκτης αναλύει το βρετανικό δικομματικό σύστημα. Είναι ένα"παιχνίδι
του ποσού μηδέν" όπου ο νικητής παίρνει το πλήρεςβραβείο: όλη η κυβέρνηση. Αποτρέποντας στην αντίθεση οποιοδήποτετύπο συμμετοχής
στη λήψη απόφασης. Επιπλέον, εγγυάται ότι ουπουργικός εξοπλισμός και το υπόλοιπο
των μελών της παραμονής τουΚοινοβουλίου που ενώνεται, απέναντι από την περίπτωση ηκυβέρνηση θα έχαναν την πλειοψηφίαΜετρούν με την αυτόματη πλειοψηφία στη Βουλή των Κοινοτήτων. Οιυπουργοί απολαμβάνουν τις άφθονες νομοθετικές και εκτελεστικέςδυνάμεις, καθώς επίσης και ένα μονοπώλιο των πληροφοριών καιτους επίσημους πόρους για τις έρευνες. Το έγγραφο της αντίθεσηςείναι οριακό. Το σύστημα, πραγματικά, αποτελείται από τιςκυβερνήσεις unipartidistas που εναλλάσσονται στη δύναμη.Το εκλογικό σύστημα. Χαρακτηριστικά1) Fomenta το bipartisanism.2) Sobrerepresentaciσn των πάγκων υπέρ του συμβαλλόμενουμέρους triunfador.3)
οι μικρές αλλαγές στην ψηφοφορία μπορούν να κάνουν ναχάσουν
μια εκλογή.4) Το βραβείο και ενθαρρύνει την αλληλεγγύη μέσα στοσυμβαλλόμενο μέρος.Η δυσαναλογία είναι προϊόν των περιφερειακών συγκεντρώσεων τηςψηφοφορίας.Αυτό έλεγξε επιστημονικά ότι εάν το Φιλελεύθερο Κόμμα συμβείτο κατώτατο όριο 25% των ψηφοφοριών θα λάβει τους πάγκους στοΚοινοβούλιο με περισσότερη ανάλογη μορφή.Γιατί το σύστημα των αντιπάλων είναι καταστρεπτικό;1) η κυβέρνηση αισθάνεται πιεσμένη από τους εξτρεμιστές καιτων δύο πλευρών που αντιστρατεύονται στις σειρές τους. Ο κεντρώοςσυμφωνίας του συμβαλλόμενου μέρους στη δύναμη είναι μακριά απότο κέντρο του εκλογικού σώματος.2) Αυτοί οι κεντρώοι γραμμών
δεν έχουν υποστηριχθεί ποτέκατά αλλά 40% των ψηφοφόρων3) αντίστροφα δεν υπάρχει μια συνοχή μεταξύ των πολιτικών τουαριστερού κέντρου της εμφανούς κυβέρνησης και εκείνων τουcentroderecha της εισερχόμενης κυβέρνησης και.4) οι αλλαγές στη νομοθεσία της κυβέρνησης όχι πολύ συχνάαποφασίζονται στην κοινοβουλευτική περίφραξη, αλλά μεταξύ τωνυπουργών και των κοινοβουλευτικών του ίδιου συμβαλλόμενου μέρους.5) Παρεκκλίσεις και ενάντια στις παρεκκλίσεις κατά τον έξοδοαπό μιας κυβέρνησηςΈχει συμβεί, σε μερικές ευκαιρίες να διαφέρει η προτίμηση στιςπολιτικές των μελών του Κοινοβουλίου από έναν από τουςψηφοφόρους, 3 περιπτώσεις:α) Εθνικοποίηση της βιομηχανίας του χάλυβαβ) η δύναμη των ενώσεωνγ) Μεγαλύτεροι φόροι στην είσοδο αντί των μεγαλύτερων φόρων στηνκατανάλωση4 βασικά characteristicses του βρετανικού συντάγματος:ΦύσηΕνωτικός του EstadoSoberanνa του συλλογικούParlamentoResponsabilidad του γραφείου στις αποφάσειςpolνticasSistema BipartidistaΟ εκλογικός ανασχηματισμόςΟ συντάκτης προτείνει:1) Έτσι ώστε μια κυβέρνηση απαιτεί
τη "εξουσιοδότηση" ναπάρει μπροστά η πολιτική της πρέπει να επιλεχτεί από τουςμισούς από τους ψηφοφόρους όπως το ελάχιστο.2) το Κοινοβούλιο, όπως το σώμα, πρέπει να έχει τηνπερισσότερες ελευθερία και δύναμη να τροποποιήσει τη νομοθεσία3) οι δημόσιες πολιτικές πρέπει να αναπτυχθούν βαθμιαία και μετη συνοχή εκτός αν μια σειρά μαθημάτων εγκαθιστά κάτω απόεκείνο τον σαφή και απορρίπτεται αποφασιστικά από το εκλογικόσώμα και καταλαβαίνω από "σαφώς και αποφασιστικά" ότιαπορρίπτεται από περισσότερο από τους μισούς από τουςψηφοφόρους.Διευκρίνιση:1) ένα σύστημα RP (ανάλογη αντιπροσώπευση) δεν είναι έναθεραπεύει για όλα τα προβλήματα του συστήματος των αντιπάλων(μικραίνει αλλά δεν καθαρίζει: η πελατεία, έλεγχος των επίσημωνπληροφοριών, σταθερότητα του καθεστώτος - τήξη του εκλογικούκατώτατου ορίου συμβαλλόμενων μερών)Η ανάλογη αντιπροσώπευση στη Μεγάλη ΒρετανίαΗ μορφή του RP με τις μεγαλύτερες πιθανότητες να προσαρμοστείσε αυτήν την χώρα είναι μια από τη μεταβιβάσιμη μοναδικήψηφοφορία, στις περιοχές τριών ή τεσσάρων μελών. Δεν έγινεκατανοητός καλάΟι υπερασπιστές του παρόντος συστήματος διατηρούν 5 αιτίες απότις οποίες οι κυβερνήσεις συνασπισμού εργάζονται χειρότερα απότις κυβερνήσεις της πλειοψηφίας unipartidista.1) οι κυβερνήσεις ενός ενιαίου συμβαλλόμενου μέρους είναιισχυρές και εκείνες του συνασπισμού αριθ..2) οι κυβερνήσεις unipartidistas είναι "σταθερέςπερισσότεροι" από εκείνοι του συνασπισμού3) -4) Κρυφοκοίταγμα με τη μεγαλύτερη πληρότηταΣυμπέρασμα1) Πλημμύρα One% του εκλογικού σώματος αυτό τοinsatisfecho με το δικομματικό σύστημα.2) το σύστημα της αποτελεσματικής απλής πλειοψηφίας είναιένας μηχανισμός που ευνοεί από την αντιπροσώπευση αναλογίας3) αυτός ο αγώνας (σε ποιο έτος ????) προκειμένου να συμβείσε ένα ανάλογο σύστημα4) το παρόν σύστημα δεν είναι σε αρμόδιο τον ίδιο πληθυντικούκαι δεν εγγυάται ούτε ότι και οι δύο άρχισαν μεγαλύτερο αυτοίεναλλάσσονται στη δύναμη. Αυτός ο τελευταίος ένας πρέπει στηναρκετά ακόμη και μορφή μάλλον στην οποία η τοπική υποστήριξητων μελών και των συντηρητικών εργατικού κόμματος συγκεντρώνεται.5) Έως το 1930 το φιλελεύθερο συμβαλλόμενο μέρος είχε τηνανωτερότητα, σύντομα δεν αυξάνομαι ποτέ αλλά. Από το έτος 45διαιωνίζονται ene λ για να είναι σε θέση μέλη και συντηρητικάκάθε εργατικού κόμματος 5 ετών.6) Πλεονεκτήματα εάν θα αλλάζαμε σε ένα ανάλογο σύστημα:α) Οι κυβερνήσεις θα βασίζονταν σε ένα ελάχιστο 50% τηςυποστήριξης εκ μέρους του εκλογικού σώματος.β) οι ψηφοφόροι θα αντιπροσωπεύονταν πιστότεραγ) οι κυβερνητικές πολιτικές θα είχαν τη μεγαλύτερες σταθερότητακαι τη συνοχή και όχι serian που ανακαλείται από μια αλλαγήτης κυβέρνησης που παράγεται από μια παραλλαγή 2% τουεκλογικού σώματος.Δ) οι πολιτικές serian αλλά μέτριες. Κατά πρέπει νασυνεργαστεί, το σοβαρό κεντρικό κέντρο truely και όχι τοκέντρο του συμβαλλόμενου μέρους πλειοψηφίας.ε) Το τόσο απότομο alternancia των κυβερνήσεων nonserious
Περισσότερες περιλήψεις σχετικά με το Η πολιτική των αντιπάλων και της εκλογικής μεταρρύθμισης