Παραχωρήσεις: Παράδειγμα Metrovνas και Ferrocarriles:χειρίζονται στις στερημένες επιχείρηση επιχειρήσεις
σε το, αλλά ησυντήρηση και αγοράζουν
του σχηματισμού και η κατασκευή
των νέωνμεταβάσεων είναι με τα χρήματα όλων των πολιτών, κατόπιν γιατίδεν χειρίζεται να δηλώσει
την υπηρεσία σε το;Ο νόμος 25.570 διοικητικής αποκέντρωσης της ομοσπονδιακήςκοβάλτιο-συμμετοχής από το έτος 1994 δείχνει ότι μεταφέρεταιτο κόστος της κεντρικής κυβέρνησης στο θέμα υγείας, εκπαίδευσης,μεταφοράς και σπιτιού στις επαρχίες και τους δήμους. Οι όροι δενδόθηκαν
για να κάνουν αυτό.Η μείωση ανασχηματισμού της διοικητικής γραφειοκρατίαςΔιοικητικό προοδευτικό Despolitizaciσn των managementalγραμμώνTercerarizaciσn: πληρώνεται σε ένας άλλος ένας έτσι ώστεκάνει την εργασία
που θα έπρεπε να κάνει το κράτος. Επίσηςτρέχει το ίδιο πράγμα για τις επιχειρήσεις, και εκείνο τον τρόποπου όλα αφήνουν φτηνότερος και είναι αποτελεσματικότερα.Τελικά η διαδικασία του regionalizaciσn στους φραγμούςεντείνεται.Το συνεχές φορολογικό σύστημα, από πριν από τονεοφιλελευθερισμό, που είναι διεστραμμένο από το πάχος τηςείσπραξης φόρων προέρχεται από τα nonproprietors τομέων τουκεφαλαίου: φόροι στην κατανάλωση, το εμπόριο, η εργασία αν καιτώρα το μη φορολογήσιμο ελάχιστο αυξήθηκε πριν από τιςπροεδρικές εκλογές του 2007.Η οικονομία αυτό το extranjerizada, το οποίο εξασθενίζει στηχώρα στη δύναμή του λήψης απόφασης. Το Nonsingle που έχουμεπερισσότερο εξωτερικό χρέος αλλά από το ίδιο ένα έχειτεντώσει στο χρόνο.Αξίζει να είναι υπογραμμίζει την αντανάκλαση του βορίου Atilioόταν μας παρουσιάζει σε ότι: "οι χώρες που τοποθετήθηκανκαλύτερα της κρίσης των ογδόντα ήταν εκείνες που απείχαν για ναισχύσουν τις συστάσεις των φανατικών οπαδών της συναίνεσης τηςΟυάσιγκτον", όπως Singapur, νότος της Κορέας del, η ΛαϊκήΔημοκρατία της Κίνας και η Δημοκρατία της Κίνας "Ταϊβάν". Αυτέςοι χώρες έχουν όπως τον κοινό παρονομαστή ότι συντηρούν ένανισχυρό ρόλο του κράτους στην οργάνωσή του.Στο εκπαιδευτικό αεροπλάνο, η απονομή των ικανοποιητικών χρημάτωνστα δημοσιονομικά παιχνίδια αρχικός, δευτεροβάθμιος και πλήρωςπανεπιστημιακό επίπεδο κατά τη διάρκεια τελευταίου οι 2δεκαετίες
δεν παρουσιάζει λίγη πολιτική θέληση να θελήσει ναέχει την εκπαίδευση της τελειότητας που ξέραμε για να λαμβάνουμε.Η πληρωμή των επιχορηγήσεων εκ μέρους του κράτους στη στερημένηδευτεροβάθμια εκπαίδευση έτσι ώστε δεν είναι ένα κόστος θαέπρεπε να τροποποιηθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα κατά τηνάποψή μου.Ο πληθυσμός, κυρίως αστικός, δεν εργάζεται στον τομέα, αλλά στιςπόλεις, και δεν πρόκειται πλέον να λειτουργήσει στο εργοστάσιοαλλά στις επιχειρήσεις των υπηρεσιών που εξελίσσονται στουςδιοικητικούς στόχους, της πώλησης ή στο ρολόι στον πελάτη.Είναι παράδοξος να σκεφτεί ότι ζήσαμε κατά την διάρκεια τηςευημερίας, των υπηρεσιών στον πληθυσμό και ότι κάθε φορά πουείναι οι εργαζόμενοι στους χειρότερους όρους, πλούσιοι οιπλουσιότεροι.Και τα φτωχά άτομα είναι ήδη φτωχά δομικά, δηλαδή, τα οποίαδεν πρόκειται να ξέρουν ορισμένη κοινωνική κινητικότητα εκτόςαπό μια χούφτα αυτοί από την εκπαίδευση έλλειψης, την εργασία,την υγεία, και ένα ελάχιστο πρότυπο της αναφοράς για ναακολουθούν στη ζωή.Όσον αφορά τα πολιτικά κόμματα που δεν μπορούν να παλεψουν απόμια προεδρική θέση καμία ερώτηση στο νεοφιλελευθερισμό, ή εάντο κάνουν είναι πολύ μικρό. Μερικές χώρες της λατινικήςΑμερικής ζουν κάτω από το νεοφιλελευθερισμό αλλά αυτή δενκαθαρίζει ότι προσπαθούν να αντισταθούν σε εκείνη την δύναμη.Και αν και υπάρχουν περιπτώσεις των συμβαλλόμενων μερών αλλάμικροί ότι θέτουν ως αίτημα αυτό, παρά το σύστημα τωνσυμβαλλόμενων μερών αυτό πολύ μακριά από τη λήψη ενόςουσιαστικού βήματος για να κατορθώσω να αφήσω αυτό κυκλοφορώ. Ηυπηκοότητα δεν αξιολογεί τις προτάσεις αλλά ότι η ψηφοφορίαπροσαρμόζεται σύμφωνα με οποιι δήποτε χρόνοι εμφανίστηκε τοπρόσωπο του υποψηφίου σε μια αφίσα στην οδό ή την τηλεόραση.Πάλι οι λέξεις του βορίου για να δώσει ένα κλείσιμο: "(...) τοανατολικό πανόραμα είναι ήδη ορατό, με την άνιση ένταση, σεαρκετές από τις νέες δημοκρατίες της ηπείρου μας. Η αύξηση τηςβίας και της εγκληματικότητας, η κοινωνικό αποσύνθεση και τοanomia, η κρίση και ο τεμαχισμός των πολιτικών κομμάτων, ηγραφειοκρατική μεγάλη δύναμη του ανώτερου υπαλλήλου, ησυνθηκολόγηση του συνεδρίου, το inanidad της δικαιοσύνης, ηδωροδοκία των κρατικών μηχανισμών και της κοινωνίας πολιτών, ηανεπάρκεια του κράτους, η απομόνωση της πολιτικής κατηγορίας, ηατιμωρησία για τους μεγάλους εγκληματίες και το "χέρι τελευταία"για τους μικρούς εγκληματίες (...), η δυσαρέσκεια και ηαπογοήτευση των μαζών αποτελούν το σύνδρομο αυτής τηςεπικίνδυνης θεσμικής αποσύνθεσης μιας δημοκρατίας που μειώνεταισε μια κρύα γραμματική της δύναμης και που αιμορραγείται τουηθικού περιεχομένου τους ".Όλο αυτό όχι είναι σύνολο ελαττωμάτων του νεοφιλελευθερισμού,αλλά εάν συμβάλλω σε αυτός συμβαίνει, μεταχειριζόμαστε ότι δενεπαναλαμβάνεται.Pαg. 67, Cαp. ΙΙΙ "η κοινωνία πολιτών μετά από τονεοφιλελεύθερο κατακλυσμό" σε SADER, και και GENTILI, Σελ.(comps.) "η πλοκή του νεοφιλελευθερισμού", (1999).Pαg. 85, Cαp. ΙΙΙ "η κοινωνία πολιτών μετά από τονεοφιλελεύθερο κατακλυσμό" σε SADER, και και GENTILI, Σελ.(comps.) "η πλοκή του νεοφιλελευθερισμού", (1999).
Περισσότερες περιλήψεις σχετικά με το Αργεντινή και ο νεοφιλελευθερισμός - μέρος 2