ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ (Greek)

 Η θεραπεία με τα φάρμακα ή τις χημικές ουσίες οποιασδήποτε ασθένειας ή ασθένειας καλείται χημειοθεραπεία. Εντούτοις, ο όρος ο συνηθέστερα χρησιμοποιείται για να περιγράψει αυτό το είδος θεραπείας για τον καρκίνο. Στους ασθενείς με καρκίνο, η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται γενικά όταν η ασθένεια είναι τόσο διαδεδομένη που δεν μπορεί να αφαιρεθεί εύκολα με τη χειρουργική επέμβαση ή να αντιμετωπιστεί με τη θεραπεία ακτινοβολίας στην τοπική περιοχή του καρκίνου. Υπάρχουν περισσότερα από 100 αντικαρκινικά φάρμακα σε λειτουργία σήμερα, και ενώ αντιμετωπίζονται μερικές φορές μόνο συχνότερα αντιμετωπίζονται σε συνδυασμούς. Διάφοροι τύποι αντικαρκινικών φαρμάκων χρησιμοποιούνται στη χημειοθεραπεία. Οι ορμόνες, που παράγονται φυσικά από το σώμα, ή τα χημικά παράγωγά τους, χρησιμοποιούνται για τους συγκεκριμένους τύπους καρκίνων. Ο καρκίνος του μαστού μπορεί να θεραπευθεί και να προληφθεί ενδεχομένως από τους ανασταλτικούς παράγοντες των θηλυκών ορμονών φύλων. Το Tamoxifen είναι αντιπρόσωπος αυτού του τύπου χημειοθεραπείας. Ομοίως, οι ανασταλτικοί παράγοντες των αρσενικών ορμονών φύλων χρησιμοποιούνται συχνά για να θεραπεύσουν τον προστατικό καρκίνο. Οι στεροειδείς ορμόνες σχετικές με εκείνους από τον επινεφρίδιο φλοιό χρησιμοποιούνται συχνά για να μεταχειριστούν τα λεμφώματα (καρκίνος του λεμφατικόυ συστήματος) ή τη λευχαιμία (καρκίνος του μυελού των οστών). Antimetabolites ήταν οι πρώτοι πράκτορες που χρησιμοποιήθηκαν στη χημειοθεραπεία, στη δεκαετία του ''40. Αυτές οι χημικές ουσίες σκοτώνουν τα κύτταρα με το φράξιμο της σύνθεσης των ουσιαστικών μορίων, όπως το DNA ή άλλοι μεταβολίτες που είναι ουσιαστικά για την κυψελοειδή λειτουργία. Οι αλκυλοποιώντας πράκτορες είναι ισχυρές χημικές ουσίες που δεσμεύουν και εμποδίζουν την κανονική λειτουργία του DNA. Αυτοί είναι αποτελεσματικοί στα πολλαπλάσια στάδια του κύκλου κυττάρων. Τα αντιβιοτικά, που παράγονται φυσικά από ποικίλους μικροοργανισμούς, είναι τοξικά στα κύτταρα καρκίνου. Τα αλακαλοειδή εγκαταστάσεων όπως το vincristine και το vinblastine σκοτώνουν τα κύτταρα καρκίνου με να επιτεθούν στα απαραίτητα δομικά στοιχεία στα κύτταρα. Η χημειοθεραπεία συνδυασμού χρησιμοποιείται τακτικά επειδή οι χημειοθεραπευτικοί πράκτορες ενεργούν συχνά κατά τρόπο συνεργιστικό. Επίσης, η γενετική αντίσταση στη χημειοθεραπεία αναπτύσσει λιγότερο συχνά να χρησιμοποιήσει έναν συνδυασμό πρακτόρων από όταν χρησιμοποιούνται μόνο αυτοί οι πράκτορες. Η χημειοθεραπεία συνδυασμού, ενώ κάπως τοξική και με τις συστημικές παρενέργειες, είναι επιτυχής στη θεραπεία των περισσότερων παιδιών και πολλών ενηλίκων με την οξεία λευχαιμία, την ασθένεια Hodgkin, και τον ορχικό καρκίνο. Μπορεί επίσης να προκαλέσει την απαλλαγή με άλλες μορφές καρκίνου.