Η νευρική ανορεξία (anorexia nervosa) είναι μια σοβαρή και δυνητικά θανατηφόρα κατάσταση καθώς υπολογίζεται οτι προκαλεί τον θάνατο στο 10% των περιπτώσεων. Περιγράφηκε πρώτη φορά ως "αυτο-λιμοκτονία" το 1689 από τον νευρολόγο Ρίτσαρντ Μόρτον και αργότερα στις αρχές του 20ου αιώνα αναγνωρίστηκε ως διάγνωση από την ιατρική κοινότητα.
Η ακριβής αιτία είναι άγνωστη, αν και κοινωνικά πρότυπα για την εικόνα του σώματος και οικογενειακοί παράγοντες πιστεύεται οτι παίζουν ρόλο.
Εμφανίζεται κυρίως σε έφηβες και νεαρά κορίτσια και πιστεύεται οτι είναι ενας τρόπος να αποσπάσουν την προσοχή των γονέων από τα συζυγικά τους προβλήματα και να ενώσουν με αυτόν τον τρόπο την οικογένεια ή να για κερδίσουν τον έλεγχο του εαυτού τους και να διαχωριστούν από την μητέρα.
Τα
συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν
- Απώλεια βάρους >15% κάτω του φυσιολογικού βάρους.
- Κατάχρηση υπακτικών , κλυσμάτων ή διουρητικών στην προσπάθεια να χάσουν βάρους .
- Αυτοεπιβολή περιορισμών στην πρόσληψη τροφής .
- Απουσία εμμήνου ρύσεως.
- Ατροφία σκελετικών μυών.
- Απώλεια λιπώδους ιστού.
- Χαμηλή αρτηρία πίεση.
- Κακή υγειινή των δοντιών από αυτοπροκαλούμενους έμετους.
- Ωχρότητα δέρματος .
- Κατάθλιψη.
- Γαστρεντερικά και καρδιακά προβλήματα .
- Αδυναμία διατήρησης της θερμοκρασίας του σώματος.
Εχουν καταγραφεί και περιπτώσεις παιδιών και εφήβων που
αποφεύγουν ακόμη και να πιούν νερό με αποτέλεσμα να νοσηλεύονται για να σιτιστούν ακόμη και με το ζόρι.
Η θεραπευτική αντιμετώπιση συνίσταται σε ατομική ψυχοθεραπεία, θεραπεία οικογένειας και περιβάλλοντος καθώς και φαρμακοθεραπεία εαν υπάρχει ανάγκη, πχ στην περίπτωση κατάθλιψης , ψυχαναγκαστικής -καταναγκαστικής διαταραχής ,άγχους κλπ.
Ο στόχος της θεραπείας είναι πώς θα μπορέσει το άτομο που πάσχει να ξαναφτιάξει μέσα του την εικόνα του, με τέτοιο τρόπο ώστε η αγάπη, η αυτοεκτίμηση ,η αποδοχή και η επιτυχία που χρειάζεται στην ζωή του να μην εξαρτώνται από τις (αλλαγμένες) διαστάσεις της εικόνας αυτής.
Περισσότερες συνόψεις σχετικά με το Νευρική ανορεξία