Η κατάθλιψη είναι
μια από κύριες ψυχολογικές διαταραχές στις Ηνωμένες Πολιτείες
και κοστίζει στους Αμερικανούς περισσότερο από κάθε άλλη ασθένεια ή διαταραχή. Οι στατιστικές πιθανότητες
να εμφανισει κάποιος κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της ζωής του, είναι εξαιρετικά υψηλές έναντι πολλών άλλων διαταραχών. Επιπλέον, όταν κάποιος υποστεί ένα σοβαρό καταθλιπτικό επεισόδιο, η πιθανότητα να υποστεί πολλαπλές υποτροπές της διαταραχής κατά τη διάρκεια της ζωής
του αυξάνεται κατά πολύ. Οι Αμερικανοί χάνουν περισσότερες ημέρες εργασίας λόγω της κατάθλιψης από οποιαδήποτε άλλη αιτία. Λόγω του τεράστιου αντίκτυπου αυτής της διαταραχής, έχουν γίνει αρκετές έρευνες και έχουν ξοδευτεί σεβαστά χρηματικά ποσά στην αναζήτηση μιας θεραπείας. Ειδικά κατα τις προηγούμενες δύο δεκαετίες η γνώσεις γύρω από την κατάθλιψη και οι θεραπείες των καταθλιπτικών έχουν κάνει σημαντικά άλματα. Μια νέα κατηγορία αντικαταθλιπτικών χαπιών έγινε διαθέσιμη για την θεραπεία και τις ανάλογες
με αυτή μελέτες στη δεκαετία του '90, με λιγότερες παρενέργειες από τα προηγούμενα φάρμακα. Υπήρξε πολύς ενθουσιασμός για αυτήν την νέα κατηγορία αντικαταθλιπτικών χαπιών λόγω της ανταπόκρισης των ασθενών στην νέα αγωγή, οι οποίοι βρήκαν γενικά
το νέο φάρμακο να είναι αποτελεσματικότερο. Το πρώτος και δημοφιλέστερος αντιπρόσωπος αυτών των νέων φαρμάκων ονομάζεται Prozac. Για πολλούς ανθρώπους ήταν αδύνατον να πάρουν την παλαιότερη κατηγορία αντικαταθλιπτικών χαπιών λόγω των πολυάριθμων παρενεργειών και των δυσμενών αλληλεπιδράσεών τους με άλλα φάρμακα, ακόμη και με κατηγορίες τροφίμων όπως τα γαλακτοκομικά. Λόγω των περιπλοκών
που προκλήθηκαν από τα παλαιότερα αντικαταθλιπτικά υπήρξε ένα μεγάλο τμήμα των ασθενών που ήταν άδύνατον να πάρουν οποιοδήποτε φάρμακο και τους απέμειναν μόνο οι διάφορες εναλλακτικές θεραπείες (σημείωση: η εναλλακτική θεραπεία δεν είναι με κανένα τρόπο κατώτερη από τα αντικαταθλιπτικά χάπια και μπορεί μάλιστα μερικές φορές να είναι αποτελεσματικότερη). Έτσι στη δεκαετία του '90 υπήρξε ένα μεγάλο άλμα στον αριθμό των ανθρώπων που τους χορηγήθηκαν αντικαταθλιπτικά χάπια για πρώτη φορά, και πολλοί λανθασμένα έχουν υποθέσει ότι Prozac είναι στην πραγματικότητα το πρώτο αντικαταθλιπτικό που κατασκευάστηκε ποτέ! Η κατηγορία αντικαταθλιπτικών χαπιών που δημιουργήθηκαν προς το τέλος της δεκαετίας του '80 και η δεκαετία του '90 καλούνται συγκεκριμένα Εκλεκτικοί Αναστολείς Επαναπρόσληψης Σεροτονίνης (Selective Serotonin Reuptake Inhibitors) ή SSRI εν συντομία και περιλαμβάνουν τα Prozac, Zoloft, Pixel, και διάφορα άλλα. Τα SSRI δεν αυξάνουν πραγματικά το επίπεδο σεροτονίνης στο σώμα. Η σεροτονίνη είναι μια χημική ουσία στον εγκέφαλο που έχει σχέση με τα συναισθήματα της ικανοποίησης, της ευτυχίας και της ευχαρίστησης. Πολλά φάρμακα όπως η κάνναβις και οι οπιούχες ουσίες δημιουργούν το συναίσθημα του «ανεβάσματος» καθώς προκαλούν μεταβάλές στα επιπέδα σεροτονίνης και στις σχετικες με αυτήν περιοχές του εγκέφαλου. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα αντικαταθλιπτικά χάπια είναι τα ίδια με παράνομες ουσίες ή τα παυσίπονα. Υπάρχουν μερικές πολύ μεγάλες διαφορές μεταξύ των δύο. Μια από τις κύριες διαφορές είναι ότι τα αντικαταθλιπτικά χάπια δεν δίνουν στον ασθενή το αίσθημα του «ανεβάσματος» ή συναισθήματα έντονης ευφορίας. Η επίδραση των αντικαταθλιπτικών είναι ηπιότερη και δεν προκαλούν κανενός είδους μέθη.Μια κοινή παρανόηση γύρω από τα αντικαταθλιπτικά χάπια είναι ότι μπορούν νακάνουν ένα πρόσωπο ευτυχησμένο, και οτι είναι δυνατόν το φάρμακο να δημιουργίσει μια πλαστή καλή διάθεση ή μια χαρούμενη προσωπικότητα. Αυτός ο φόβος είναι απολύτως κατανοητός αλλά και απολύτως αβάσιμος. Εάν, παραδείγματος χάριν, το κατοικίδιο ζώο σας πέθανε ή ο καλύτερός σας φίλος αρρώστησε, δεν γίνεται να κυκλοφορείτε με ένα βλακώδες χαμόγελο στο πρόσωπό σας μόνο και μόνο επειδή πήρατε Prozac ή Pixel. Η λήψη ενός SSRI δεν σημαίνει ότι θα είστε ανίκανοι να αισθανθείτε κατάθλιψη. Τα αντικαταθλιπτικά χάπια δεν περιέχουν σεροτονίνη. Ο τρόπος που τα SSRI δουλεύουν με τις χημικές ουσίες στον εαλο είναι επιτυγχάνοντας την ανακύκλωση του ήδη υπάρχοντος εγκεφαλικού αποθέματος της σεροτονίνης. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω ενός μηχανισμού θυρών. Έτσι η βασική εξήγηση της διαδικασίας είναι ότι η σεροτονίνη παράγεται στον εγκέφαλο και έπειτα κυκλοφορεί και χρησιμοποιείται από υποδοχείς σεροτονίνης σε όλο το σώμα (το ανθρώπινο σώμα έχει υποδοχείς σεροτονίνης παντού, ακόμη και στο στομάχι, παραδείγματος χάριν). Τελικά ένας συγκεκριμένος υποδοχέας επανασυλλέγει τη σεροτονίνη. Φανταστείτε έναν ατέρμονο κύκλο. Η σεροτονίνη κατασκευάζεται, χρησιμοποιείται, απομακρύνεται, και η διαδικασία ξαναρχίζει. Αυτό που κάνουν συγκεκριμένα τα SSRI είναι να το μπλοκαρισμα της σεροτονίνη προτού αυτή επαναπροσληφθεί από τον υποδοχέα σεροτονίνης. Φανταστείτε έναν ποταμό σεροτονίνης που φράσσεται, δημιουργώντας μια λίμνη σεροτονίνης, η οποία βαθμιαία αυξάνεται καθώς το ποτάμι συγκεντρώνεται σε αυτή.
Περισσότερες περιλήψεις σχετικά με το Συμπτώματα και Θεραπεία της Κλινικής Κατάθλιψης.